ৰীমা দাসৰ 'ভিলেজ ৰকষ্টাৰ্ছ ২': সপোন, সংগ্ৰাম আৰু বাস্তৱৰ এক সুন্দৰ যাত্ৰা

২০১৭ চনত অস্কাৰৰ মজিয়া গৰকা 'ভিলেজ ৰকষ্টাৰ্ছ'ৰ এই ছিকুৱেলখনক লৈ আমাৰ সকলোৰে মনত যথেষ্ট উৎসাহ আছিল। আপোনালোকেও চাগে ভাবিছে, ডাঙৰ হোৱাৰ পিছত আমাৰ মৰমৰ ধুনুৰ জীৱনলৈ কি কি পৰিৱৰ্তন আহিল? আহকচোন জানো ছবিখন কেনে হৈছে।

কাহিনীৰ সাৰাংশ: এতিয়া আৰু ধুনু সৰু হৈ থকা নাই...

ছবিখনত ধুনু (ভানিতা দাস) এতিয়া এগৰাকী চেমনীয়া। আগৰ দৰেই তাই গছত উঠে, পানীত সাঁতোৰে আৰু বুকুত সযতনে পুহি ৰাখিছে তাইৰ সেই প্ৰিয় সংগীতৰ সপোনটো। কিন্তু ডাঙৰ হোৱাৰ লগে লগে বাস্তৱৰ কঠোৰ সত্যবোৰে তাইৰ জীৱনলৈ পৰিৱৰ্তন আনিছে। তাইৰ পুৰণি বন্ধুসকলে এতিয়া সংগীতৰ সলনি আন কামত ব্যস্ত হৈ পৰিছে। তথাপিও হাৰ নমনা ধুনুৱে আন কেইজনমান নতুন সংগীৰ সৈতে লগ লাগি এটা বেণ্ড গঠন কৰিছে। জীৱনৰ কিছুমান অপ্ৰত্যাশিত ঘটনাই তাইক হঠাতে দায়িত্বশীল হ'বলৈ বাধ্য কৰে। পৰিয়ালৰ দায়িত্ব আৰু নিজৰ সপোনৰ মাজত তাই কেনেকৈ ভাৰসাম্য ৰাখি আগুৱাই যায়, সেয়াই হৈছে ছবিখনৰ মূল আধাৰ।

মোৰ দৃষ্টিত ছবিখনৰ কেইটামান বিশেষ দিশ:

• প্ৰকৃতিৰ সৈতে একাত্মতা: পৰিচালক ৰীমা দাসে অসমৰ গ্ৰাম্য জীৱন আৰু বানপানীৰ দৃশ্যবোৰ ইমানেই সুন্দৰকৈ উপস্থাপন কৰিছে যে, ছবিখনত প্ৰকৃতি কেৱল এক পটভূমি হৈ থকা নাই, বৰঞ্চ ই এটা জীৱন্ত চৰিত্ৰ হৈ পৰিছে।
• সমাজৰ বাস্তৱ প্ৰতিচ্ছবি: ছবিখনৰ এটা দৃশ্যত ধুনু আৰু তাইৰ বেণ্ডটোৱে এখন বিহু অনুষ্ঠানত গীত গাবলৈ যায়। কিন্তু পুৰুষ কণ্ঠশিল্পী নথকাৰ বাবে তেওঁলোকক কম মাননি দিয়া হয়। এই সৰু দৃশ্যটোৱে আমাৰ সমাজত চলি থকা লিংগ বৈষম্যক নিশব্দে অথচ কটকটীয়াভাৱে দৰ্শকৰ আগত আঙুলিয়াই দিছে।
• মাতৃ-কন্যাৰ সুন্দৰ এনাজৰী: ধুনু আৰু তাইৰ মাকৰ (বাসন্তী দাস) মাজৰ নিৰ্ভেজাল মৰম আৰু দুখ-কষ্টৰ মাজতো মাকে ধুনুক নিজৰ সপোনৰ পিছত দৌৰিবলৈ দিয়া প্ৰেৰণাই দৰ্শকৰ মন সেমেকাই তোলে।

পৰ্দাৰ আঁৰৰ যাদুকৰী স্পৰ্শ (কাৰিকৰী দিশ)

আমি সকলোৱে জানো যে ৰীমা দাস এগৰাকী 'ৱান ৱমেন আৰ্মি'। এইখন ছবিতো তেওঁ পৰিচালনাৰ লগতে চিত্ৰগ্ৰহণ আৰু সম্পাদনাৰ কাম নিজেই সুচাৰুৰূপে কৰিছে। তেওঁৰ কেমেৰাত অসমৰ গাঁৱৰ কোনো কৃত্ৰিমতা নথকা সাধাৰণ দৃশ্যবোৰো অসাধাৰণ হৈ ধৰা দিছে। লগতে পল্লৱ তালুকদাৰৰ সংগীত আৰু শ্ৰেয়াংক নাঞ্জাপ্পাৰ শব্দ সংযোজনাই ছবিখনক অধিক প্ৰাণৱন্ত কৰি তুলিছে।

সামৰণি:

'ভিলেজ ৰকষ্টাৰ্ছ ২' কেৱল এখন চিনেমা নহয়, ই জীৱনৰ এক সৰল অনুভৱ। প্ৰতিকূল পৰিস্থিতিৰ মাজতো কেনেকৈ মানুহে সপোন দেখিবলৈ এৰিব নালাগে আৰু প্ৰকৃতিৰ মাজত নিজৰ শান্তি বিচাৰি ল'ব পাৰি, সেয়া এই ছবিখনে আমাক শিকায়। আপোনালোকে যদি সঁচা অৰ্থত এখন ভাল আৰু অৰ্থপূৰ্ণ অসমীয়া ছবি চাব বিচাৰে, তেন্তে এইখন নিশ্চয় চাব।